و ربّما لا يلائمه حكمة الوضع : ضمير مفعولى در « يلائمه » به مشاراليه « هذا » برمىگردد . كيف و قد قيل الخ : يعنى « كيف هذا بعيد و لا يلائمه حكمة الوضع و قد قيل » چگونه كثرت و يا اكثريت استعمال مشتقّ به صورت مجاز بعيد بوده و منافات با حكمت وضع دارد و حال آنكه گفته شده است به اينكه . . . فانّ ذلك لو سلّم : مشاراليه « ذلك » بيشتر محاورات از باب مجاز بوده مىباشد و اين عبارت ، جواب و دليل « لا يقال » مىباشد . فانّما هو لاجل الخ : ضمير « هو » به مشاراليه « ذلك » برمىگردد . ربما يتّفق ذلك : مشاراليه « ذلك » همانند قبلى مىباشد . الى التّعبير عنه : ضمير در « عنه » به معناى مجازى برمىگردد . لكن اين هذا : مشاراليه « هذا » اينكه كثرت استعمال مشتقّ در يك معناى مجازى بوده مىباشد . ممّا اذا كان دائما كذلك : ضمير در « كان » به ماء موصوله كه به معناى استعمال بوده برگشته و مراد از « كذلك » اكثر بودن در مجاز مىباشد . غير ضائر بالمراد : مقصود از « بالمراد » اينكه وضع مشتقّ براى خصوص متلبّس به مبدأ بوده مىباشد . بعد مساعدة الوجوه المتقدّمة عليه : ضمير در « عليه » به مراد برمىگردد . انّ ذلك انّما يلزم الخ : ضمير فاعلى در « يلزم » به « ذلك » كه مشاراليه آن كثرت و يا اكثريت استعمال مشتقّ در مجاز بوده برگشته و كلمهء « انّ » به كسر همزه بوده تا با اسم و خبرش جمله بوده و مفعول براى « قلت » باشد . لو لم يكن استعماله فيما انقضى : ضمير در « استعماله » به مشتقّ و در « انقضى » به ماء موصوله كه مراد از آن ذات بوده برمىگردد . مع انّه به مكان من الامكان : ضمير در « انّه » به استعمال مشتقّ به لحاظ حال تلبّس در